بله خوب

زهره یکی از سیاره های درونی است زیرا به خورشید نزدیک تر از زمین است زهره سیاره ای

سنگی و از نظر اندازه مشابه به زمین است اما شباهت آنها همین جا خاتمه پیدا می کند زهره

دنیایی تیره و خشن از آتش فشان ها همراه با جوی خفه کننده است دمای متوسط آن بالا تر از

هر سیاره دیگری است از روی زمین فقط می توانیم ابر های این سیاره را ببینیم زیر این پوشش

ضخیم گاز فوران های آتش فشانی مناظر بی نظیری را شکل داده است زهره را از نظراندازه

وجرم خواهر دو قلوی زمین می نامند اما درون آن دنیایی متفاوت با دمای متوسط 464درجه

سنتی گراد است که حتی سرب هم در آن ذوب می شود فشارجوی خرد کننده آن 90 برابر فشار

جو زمین است. سطح زهره در طول زندگی آن تغییر بسیار کرده است سطح فعلی سیاره فقط

نیم میلیارد سال قدمت دارد (500000000)(زیاد هم کم نیست)سرزمین های سنگی که امروزه

بر سطح آن می بینیم به سبب فعالیت های شدید آتش فشانی شکل گرفته اند و این فرایندی است

که هنوز هم ادامه دارد دشت هایی از مواد آتشفشانی و نواهی مرتفع بیشتر سطح این سیاره را

پوشانده اند گسترده ترین ناحیه مرتفع فلات آفرودیت است که چند کوه آتش فشانی از جمله قله

مات دارد. زهره به خورشید نزدیک تر از زمین است به این سبب در حین گردش به دور خورشید

گاهی از میان زمین و خورشید و گاهی در سوی دیگر مدار خود به زمین از پشت خورشید می گذرد

زهره در زمان این این مقارنه های درونی و بیرونی در چرخش خیره کننده ی خورشید ازنظر ما گم

می شود امادر زمان بیشترین کشیدگی هایش یعنی وقتی در آسمان ازخورشید دورتر از همیشه است

در بیشترین ارتفاع و تقریباً در درخشان ترین حالت است در این زمان ها این سیاره یا پس از غروب

یا پیش از طلوع خورشید دیده می شود درهر 5/1 سال وضعیت مدای زهره و زمین نسبت به هم

تکرار می شود. در نتیجه هر 5/1 سال یکبار مقارنه درونی رخ می دهد که ممکن است زهره از

مقابله قرص خورشید بگذرد اما انحراف 4/3 درجه ای مدار زهره از صفحه منظومه شمسی سبب

می شود این سیاره از بالا یا پایین خورشید عبور کند در نتیجه گذر آن به پدیده ای بسیار نادر تبدیل

 می شود که تقریباً هر قرن 2 بار رخ می دهد گذر ها به صورت جفتی با تفاوت 8 سال پدید می آیند

آخرین گذر زهره در سال 2004/1383 رخ داد که از ایران نیز دیده شد و بعد در سال 2012 روی

داد سپس جفت دیگری در سال های 2117و2125 باز خواهند گشت. فعالیت آتش فشانی همه جا

روی زهره واضح است بر سطح آن جریان های طویلی از گدازه ها دهانه های آتش فشانی و

آتش فشان های گنبدی و سپر شکل دیده می شود 156 آتش فشان بزرگ با قطر بیش از صد کیلومتر

تقریباً 300 آتش فشان با قطر بین20 تا 100 کیلومتر و دست کم 500مجموعه آتش فشان کوچک

شناسایی شده است گنبد های کلوچه مانند و آتش فشان های عنکبوتی به سبب شکل غیر عادی شان

قابل توجه اند.تا به حال روی زهره حدود هزار دهانه برخوردی شناسایی شده است قطر این دهانه

ها از 5/1 تا 280 کیلو متر متفاوت است دهانه های کوچک تر روی زهره دیده نمی شوند زیرا جو

غلیظ این سیاره اجازه ورود اجرام کوچک را نمی دهد بیش از 60% از دهانه های بر خوردی

زهره آسیبی نا دیده و در وضعیت اصلی خود باقی مانده اند حلقه های آن ها به وضوح قابل شناسایی

اند و اطرافشان را مواد پرتابی از برخورد پوشانده است معدودی از 40% دهانه باقی مانده در اثر

گدازه های آتش فشانی آسیب دیده اند بقیه هم تحت تاثیر ترک ها و حرکت های پوسته زهره بوده اند

بیش از سه چهارم سطح زهره را دشت هایی پوشانده اند که بیشتر آن ها حاصل فرایند های آتش

 فشانی هستند علامت مشخصه این دشت ها دهانه های آتش فشانی و بر خوردی جریان های گدازه

و عوارضی است که باد در زهره آن ها را شکل می دهد.