سیاه چاله ها:

زمانی که سهابی ها فشرده می شوند و ستاره ای به وجود می آید از خود نور و گرما تولید می کند

و با نیروی گرانش خود سیاراتی را گرد خود جمع می کند و تشکیل خانواده می دهد این عمل تا

میلیارد ها سال به طول می انجامد وقتی هم که عمر با ارزش ستاره به پایان می رسد و سوختش

تمام می شود خود به سیاره کوچکی تبدیل می شود و به دور ستاره دیگری گردش می کند ولی

همیشه این گونه نیست اگر این ستاره بسیار بزرگ باشد به خود مغرور می شود و هسته این

ستاره در هم فرو می ریزد و فشرده می شود و تبدیل یه سیاه چاله می شود و چنان نیرویی

جاذبه ای به دست می آورد (که البته آن می موقع دیگر زیاد به خود مغرور شده) دوست ندارد که

دوست ندارد ستاره ای دور و برش باشد و همه را می بلعد و (انگار بسیار زیبا است که دوست ندارد

کسی او را ببیند) نمی گذارد نور از آن باز تاب کند و به چشم ما برسد ولی این مغروری کم زیاد

طول نمی کشد پس از چند سال منفجر می شود.